Zebra ispinozlarının erkekleri arasında uyumsuz bireyler keşfedildi.

Bir deney, bazı erkek zebra ispinozlarının güçlü renk tercihlerine sahip olduğunu gösterdi: yuvalarını yalnızca belirli bir renkteki liflerden yapıyorlar. Dahası, bu kuşlar o kadar inatçı ki, en sevdikleri renk uğruna toplumsal kurallara karşı gelmeye bile razılar.

Zebra ispinozları ( Taeniopygia guttata ), ispinoz ailesine ait küçük ötücü kuşlardır. Son derece sosyaldirler, Avustralya’nın iç kesimlerinde koloniler halinde yuva yaparlar ve karmaşık kubbeli yuvalar inşa ederler. Yuva yapımı yalnızca erkekler tarafından gerçekleştirilir. Doğada bu, çevresel koşullara bağlı olarak yılda bir veya birkaç kez gerçekleşir.

Laboratuvarda, ispinozlar yıl boyunca bilim insanları tarafından sağlanan renkli jüt iplerinden yuva yapıyorlar. Alberta Üniversitesi’nden (Kanada) hayvan bilişsel bilimcileri, bireysel erkek ispinozların tutarlı renk tercihlerine sahip olduğunu gözlemlediler: örneğin, bazıları açıkça sarıya takıntılıyken, diğerleri mavi veya pembeyi tercih ediyor.

Araştırmacılar kendilerine şu soruyu sordular: Eğer bir erkek belirli bir rengi tercih ediyorsa ve yuvalarının çoğunun farklı bir renkte yapıldığı bir topluluğa getirilirse, çoğunluğun tercihine mi uyacak yoksa orijinal rengine mi sadık kalacak? İlk tercihinin gücü önemli olacak mı? Bu soruyu yanıtlamak için bilim insanları, PLOS One dergisinde ayrıntıları verilen üç aşamalı bir deney gerçekleştirdiler .

Öncelikle, araştırmacılar her erkeğin renk tercihinin gücünü “ölçtüler”. Kuşlara mavi ve sarı iplerden oluşan demetler gösterildi ve her biriyle etkileşimde geçirdikleri süre kaydedildi. Bu ölçümlere dayanarak, her erkeğin hangi rengi tercih ettiğini belirlemekle kalmadılar, aynı zamanda tercihlerinin gücünü de hesapladılar. Bazı kuşlar zamanlarının %95’ini mavi veya sarı demetin yakınında geçirirken, diğerleri zamanlarını %60/%40 oranında bölüştürdü ve geri kalanlar belirgin bir tercih göstermedi.

Daha sonra, renk tercihi olan erkekler ve dişileri, diğer dört ispinoz çiftinin yuvalarda yumurta kuluçkaya yatırdığı bir kafese yerleştirildi. Koşullar değişiyordu. Bazen, tüm yuvalar erkeğin tercih ettiği renkteki iplerden yapılıyordu. Diğer durumlarda ise yuvaların çoğu veya tamamı erkeğin sevmediği renkteki iplerden yapılıyordu.

Erkeğe bu yuvaları ve onlara bakan kuşları üç gün boyunca gözlemleme izni verildi. Daha sonra, hem erkek hem de dişi kendi kafeslerine geri götürüldü; burada erkeğe her iki renkten de malzemeler verildi ve davranışları gözlemlendi.

Renk tercihi zayıf olan erkeklerin çoğunluğa uyma ve itaat etme olasılığının daha yüksek olduğu ortaya çıktı: yuvaların çoğunluğu sevilmeyen bir renkteki liflerden yapılmışsa, onlar da bu renge geçip aynı rengi kullanıyorlardı.

Renk tercihi güçlü olan erkekler genellikle sosyal etkiye direnirlerdi. Diğerlerinin çoğunu görmezden gelirler ve sevdikleri renkteki ipliklerden bir yuva inşa ederlerdi.

Dahası, tüm erkekler açıkça sosyal bilgilere, yani türdeşlerinin seçtiği yuva rengine dikkat ediyordu. Bu, yuva yapımının başlangıcındaki davranışlarından anlaşılıyordu: yuva arkadaşlarının çoğu sevilmeyen bir renk seçtiğinde, erkekler genellikle önce o renkteki iplere dokunuyordu. Ancak bu her zaman uyumlu davranışa yol açmıyordu.

Dolayısıyla, bir erkek yuva kurduğunda, sosyal çevrenin etkisi ile ilk inançlarının gücü arasındaki denge nihayetinde çok önemli hale geliyordu. Kişisel tercihleri ​​ne kadar güçlü olursa, bunların galip gelme ve erkeğin uyumsuzluk gösterme olasılığı da o kadar yüksek oluyordu.

Araştırmacılar gelecekte, yuva yapım sonuçlarının, pasif gözlemciler olmaktan çok uzak olan dişi bireylerin tercihlerinden nasıl etkilendiğini incelemeyi planlıyorlar. Dişi bireyler, erkek tarafından seçilen malzemeleri sıralayıp yeniden düzenliyor, hatta bazen atıyorlar.