New York Eyaleti’nde bulunan bir mezarlıkta tahminlerden milyonlarca yeraltı arısının bir arada yaşadığı keşfedildi. Cornell Üniversitesi’nden bilim insanlarının yaptığı çalışmada, bu mezarlığın dünyanın bilinen en büyük ve en eski yeraltı arısı yerleşimlerinden biri olduğu ortaya çıktı. Bölgede yaklaşık 5.5 milyon birey aynı alanda yoğunlaşıyor ve miktarı, yüzlerce bal arısı kovanına eşdeğer seviyede.
Araştırmanın temelini oluşturan bu keşif, Rachel Fordyce isimli bir lisans öğrencisinin gündelik yürüyüşü sırasında mezarlıkta gördüğü yoğun arı topluluğu ile başladı. Fordyce, arıları toplayıp üniversitenin entomoloji (böcek bilimi) laboratuvarında danışmanı Bryan Danforth’a götürdü. Böceklerin Andrena regularis türüne ait, yani “düzenli madencilik arısı” olarak bilinen, tek başına yuva yapan yabani arılar olduğu tespit edildi. Bu canlılar çoğunlukla yer altına yuva yapıyor ve hem ekosistem hem de tarımsal ürünlerin tozlaşmasında kritik bir rol üstleniyor.
Araştırma ekibi, East Lawn Mezarlığı’nın yaklaşık 1.5 dönümlük alanda yoğun bir yeraltı arısı popülasyonuna ev sahipliği yaptığını belirledi. Bu sayı, Manhattan’ın insan nüfusundan üç kat daha fazla. Bilim insanları, bu kadar büyük bir arı topluluğunun literatürde nadir rastlanan bir durum olduğunu ifade ediyorlar. Proje lideri ve yazar Steve Hoge, “Dünyanın başka bölgelerinde benzer yoğunluklar olabilir ama belgelenmiş en büyüklerden biri bu,” dedi.
Bu özel araştırma, yeraltı arılarının biyolojisini ve ekolojik rollerini derinlemesine inceleyerek, bu türlerin tarımsal verimlilikte oynadığı önemli rolü vurguluyor. New York’un ikonik meyvesi olan elma gibi ürünlerin tozlaşmasında bu arıların büyük katkısı bulunuyor. Ayrıca, mezarlıkların kentsel biyolojik çeşitlilik için önemli sığınaklar olabileceği fikri bilim dünyasında güç kazandı. Tarihsel kayıtlar, bu arı türünün 1900’lerin başından beri mezarlıkta yaşamını sürdürdüğünü gösteriyor.
Mezarlığın böcekler için ideal habitat olmasının sebeplerinden biri, bu alanların insan müdahalesine çok az maruz kalması ve pestisit kullanımının olmaması. Bu sayede arılar güvenli ve stabil bir yuva bulabiliyor. Arıların çoğu, kendi başına yuva kuran ve yer altında yaşayan türler. Bal arıları dışında, dünyadaki arı türlerinin büyük kısmı bu tarz yeraltı yaşamını benimsemiş. Andrena regularis arılarının, erken ilkbaharda yer altından çıkarak, özellikle elma çiçekleri ve sezonun ilk açan yabani çiçeklerini ziyaret ettikleri gözlemlendi.
Araştırmacılar, bölgedeki arı nüfusunu tahmin etmek için yenilikçi bir yöntem kullandı. Toprak yüzeyine yerleştirilen küçük çıkarma kapanları, erken dönemde çıkan böcekleri yakalayarak sayımlarına olanak sağladı. Çalışma Mart sonu ile Mayıs ortası arasında gerçekleştirildi ve bölgede ortalama 5.5 milyon arı yaşadığı hesaplandı. İlginç olan, erkek arıların dişilerden birkaç gün önce çıkarak, çiftleşme sürecini başlatması.
Araştırmanın bir diğer önemli bulgusu ise, bu arılar üzerinde bir parazit arı türü olan “guguk arılar”ın yaşadığına dair kanıtlar oldu. Bu parazitler, ana arıların yuva odalarına kendi yumurtalarını bırakarak, larvaların kaynağını tüketiyor. Böylesi biyolojik etkileşimler, ekosistemlerdeki karmaşık ilişkilerin göstergesi olarak değerlendiriliyor.
Çalışmayı yürüten bilim insanları, bu önemli ekosistemi korumak ve benzer bölgelerin bulunmasına destek olmak amacıyla küresel bir halk bilimi hareketi başlattı. Toplumdan, yeraltı arılarının yuvalandığı alanları bildirmeleri isteniyor. Çünkü bu devasa nüfusların yaşam alanlarının yok edilmesi, ani ve geri dönüşü zor bir kayıba yol açabilir.
Araştırmanın sonuçları, arıların çevre ve tarım açısından ne denli önemli olduğunu bir kez daha ortaya koyarken, şehir ve kırsal alanlarda biyolojik çeşitliliğin korunmasının gerekliliğine dikkat çekiyor. Gelecekte yapılacak çalışmalarla, bu tür büyük arı kolonilerinin dağılımı ve işlevi daha iyi anlaşılabilir ve korunmaları için yeni stratejiler geliştirilebilir.
📎 Kaynak: sciencedaily.com
