Mikroplastik kirliliği üzerine yapılan araştırmalarda önemli bir hata ortaya çıktı. University of Michigan’da gerçekleştirilen son çalışmaya göre, bilim insanları farkında olmadan ölçülen mikroplastik oranlarını şişiriyor olabilir. Bunun sebebi ise şaşırtıcı şekilde laboratuvarda kullanılan nitril ve lateks eldivenlerde bulunan partiküller. Bu parçacıklar, mikroskobik plastik atıklarla karışarak sonuçları yanıltıyor.
Araştırmanın temel amacı, laboratuvar ortamındaki potansiyel kontaminasyon kaynaklarını belirlemekti. Yaygın olarak kullanılan eldivenlerin, test edilen örneklere nasıl etki ettiğini inceleyen bilim insanları, eldivenlerden yayılan “stearat” adındaki ince parçacıkların mikroplastiklere fazlasıyla benzediğini fark etti. Stearatlar, eldiven üretiminde kullanılan bir madde olarak, test örneklerine karıştığında mikroplastik ölçümlerini yanlış biçimde artırıyor.
Çalışmada nitril ve lateks eldivenlerin yüzeyinden partiküller salındığı gözlemlendi ve bu parçacıkların laboratuvar ortamında mikroplastiklerle kolayca karışabileceği belirlendi. Araştırmacılar, bu durumun özellikle hassas ölçümler yapıldığı deneylerde ciddi veri sapmalarına yol açtığını vurguladı. Kontrollü ortamlarda yapılan testlerde bile eldiven kaynaklı partiküller yüzünden dışarıdan gelen mikroplastik kirliliğinin aşırı abartıldığı ortaya çıktı.
Bu bulgu, mikroplastik kirliliği konusunda bugüne kadar yapılan pek çok çalışmanın sonuçlarını yeniden değerlendirmeyi gerektiriyor. Çünkü çevresel izleme ve yöresel kirlilik tahminleri laboratuvarlardan gelen yanıtlarla şekilleniyor. Bilhassa su ve toprak örneklerinde ölçülen mikroplastik seviyesi, laboratuvar dışı gerçek kirlilikle karıştırıldığında yanlış politikalar üretilmesi olası hale geliyor. Bu nedenle araştırma, eldiven kullanımı başta olmak üzere laboratuvar prosedürlerinin gözden geçirilmesi gerektiğini ortaya koyuyor.
Bilim insanları, stearatları mikroplastiklerden ayırt etmek için daha gelişmiş analiz yöntemleri geliştirmeyi öneriyor. Stearat, aslında bir organik bileşik ve dirençli plastik taneciklerinden farklı kimyasal özelliklere sahip. Ancak görünüş ve boyut olarak mikroplastiklerle karışması, yanlış algıyı doğuruyor. Bu durum, yeni standartların belirlenmesini ve numune alma ile analiz sırasında laboratuvar kontaminasyon kontrollerinin sıkılaştırılmasını zorunlu kılıyor.
Gelecekteki mikroplastik araştırmaları, bu yeni bilgilerin ışığında daha sağlıklı ve doğru sonuçlar elde edeceğe benziyor. Laboratuvarların kontaminasyon kaynaklarını minimize etmesi, hem çevre kirliliğinin gerçek boyutunu ortaya koyacak hem de çözüm geliştirme çalışmalarını hızlandıracak. University of Michigan araştırması, mikroplastiklerin ölçümünde kullanılan standartların değiştirilme ihtiyacını gündeme getirdiği gibi, bilimsel süreçlerde detayların ne kadar kritik olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.
📎 Kaynak: sciencedaily.com
